دوازده تريو سونات كليسايي با عنوان اپوس يك ، اولين اثر چاپ شده در 1683 براي دو ويلن و يك ويلنسل ، يازده تريو سونات مجلسي و يك شاكن اپوس 2 در 1685 براي دو ويلن و يك ويلنسل ، دوازده تريو سونات كليسايي اپوس 3 در 1689 و دوازده تريو سونات مجلسي اپوس 4 در 1694 براي سه ساز ياد شده و دوازده سلو سونات براي ويلن و كلاوسن در 1700 كه شش تاي آنها كليسايي ، پنج تا مجلسي و يك وارياسيون با عنوان اپوس 5 است ، كارنامه اين دوره اوست . آثار كورللي در اصل رابط موسيقي قرن 17 و 18 ايتاليا و اروپا محسوب مي شوند . در اين تريو سونات ها بسياري از گام هاي موسيقي ، در موومان هايي دو بخشي با موفقيت به كار گرفته شده اند و از ديدگاه هارموني در استفاده از ديسونانس ، آزادي عمل خاصي را پيش گرفته اند . كورللي با تصوري ذاتي از كنترپوان ، آن هم از نوع بدون كالبد و محتواي هارمونيك تونال ، نام خود را جاودانه ساخته است . وي دو روش كنترپوان و هومو فوني را  در يك اشتراك و آميختگي استادانه ، شالوده آثار خود قرار داده و به تقسيم بندي هاي ظاهري كليسايي و مجلسي  نيز وفادار نمانده است . او با تكنيكي سنجيده و ارزشمند ، تريو سونات هاي خود را با حذف حركت هاي زايد به زمزمه جويبار تبديل مي كند و در پي اثبات نظريه اش مبني بر اين كه تاثير سازي موسيقي بر روي نت هاي كشيده ، بيش از تاثير آن بر صداي انسان   است ، سونات هاي خود را با خط هاي پيوسته ملودي ، غني تر مي سازد و از قرار دادن باس و سوپرانو به شكل پنجم موازي نمي هراسد . درگيري جنجالي او با محافظه كاران به دعواي سه ماهه اي تبديل مي شود زيرا كورللي در سونات هاي خود ، قوانين هارموني آن دوران را به هم مي ريزد و از ديسونانس ، هفتم كاسته ، ششم ناپلي و گاه اجبارا" دوم  در معماري هارمونيك آثارش به افراط استفاده مي كند . او با قدرت در اكتبر 1685 نظرياتش را به اثبات مي رساند و پيروز راه آينده را پيش مي گيرد . مرگ كورللي در هشتم ژانويه 1713 رم را شگفت زده مي كند . او در پانتئون به خاك سپرده مي شود و به فرمان كاردينال اتوبوني تنديس اش از مرمر بر روي آرامگاهش نصب    مي شود .

گروه تريوي سل در اين مجموعه چهار سونات از اين آثار جاودانه باروك را به اجرا گذاشته است .ديگر سونات هاي كورللي در كارهاي بعدي ارائه خواهد شد .

در قسمت دوم نوار، موومان اول از سونات مشهور والدمار بلوخ گنجانده شده است . اين سونات از كارهاي مدرن محسوب مي شود كه از افكت صوتي كاملا" متفاوتي برخوردار است . بلوخ در 5 مه 1906 در وين به دنيا آمد . او مدت ها استاد تئوري موسيقي در آكادمي گراتس بود . همچنين وي در مقام پيانيست و آهنگ ساز ، آثار بسياري را تصنيف و اجرا كرده است . مرگ او در فوريه 1984 مهر پاياني بر فعاليت هايش بود . بلوخ علاوه بر آثار سازي  صاحب چندين اپرا ست . رسالات او حاوي سلسله اي از آرا و عقايدش درباره تئوري و برداشت هاي نو _ حداقل در سه مجلد _ به چاپ رسيده است .

پريزوفسكي يكي ديگر ازآهنگ سازان بزرگ جهان است كه آثار متعددي را از خود به يادگار گذاشته است . در زندگي نامه او نام حدود 181 اثر به چشم مي خورد كه براي سلو ، آنسامبل و اركستر نوشته شده اند . " رويا " اپوس 65 كه در اين مجموعه ارائه شده از لطافت طبع خاصي برخوردار است كه نبوغ اين آهنگ ساز بزرگ را نمايان مي كند . پريزوفسكي اين قطعه را به خانم سوزان درزينسكا تقديم كرده است .

                            بهمن مه آبادي